Spelpaleis Amersfoort

kom spelen

Archief voor de maand “maart, 2015”

Lost in AquaSphere met Samurai Spirit, Spelavond 27 maart

DSC01311Het was volle bak in het Spelpaleis, dus werden er ook veel spellen gespeeld. Extra stoelen aangeschoven, gezellig. De Samurai Spirit werd getest in een coöperatief spel, dat pittiger is dan je op het eerste oog denkt. Mooie illustraties! Boven nam ik Corinne en Rob mee in de AquaSphere. Dit vreemde concept, van robotten programmeren in het laboratorium door je ingenieur om ze vervolgens later in te zetten in de sectoren om met je wetenschapper research te doen, kost even tijd om onder de knie te krijgen. Helaas voor mij had Rob het aan het einde helemaal te pakken en verloor ik met een paar punten van hem. Five Tribes kwam ook op tafel, vertrouwd mee worden voor het NK. Op verzoek van Tanja had Jeroen Castles of Mad King Ludwig meegenomen. Elrike en Gerry waren wat later en startte met zijn tweeën met Port Royal en Lost Cities. Verder werd er nog Las Vegas gespeeld en een vijfpersoons Port Royal, waarbij de Paljas een hele handige kaart bleek te zijn. En Nanda voegde de hoogste score tot nu toe bij Fields of Arle. Volgende week gaan we ’s middags paaseieren zoeken met de toekomstige Spelpaleis spelers om er vervolgens weer een gezellige spelavond aan toe te voegen.

DSC01326

Winters de dood in met meta coöp, spelavond 20 maart

Zombies. Een woord kan zoveel zeggen. Hype zit daar ook bij. Er zijn dan ook wel een paar spelletje met dit thema (zie oa. de geeklist met 216! zombie spelen op de geek). Vorig jaar is daar Dead of Winter: A Crossroads Game aan toegevoegd (in het Duits mooi vertaald als “Winter der Toten: Ein Spiel mit dem Schicksal”). Dead of Winter is een meta-coop spel. Ik had hier nog nooit van gehoord. Er wordt bedoeld dat je allemaal samenwerkt om te overleven, maar dat je toch kunt winnen door je persoonlijke doel. En ter complicatie; iemands persoonlijk doel kan ook zijn dat we niet winnen… Daarna wordt het weer vrij standaard. Je speelt personages en die hebben speciale eigenschappen. De een zoekt beter, de ander kookt en weer een ander slaat beter zombies, die onherroepelijk op je af komen. Door nabij gelegen gebouwen te doorzoeken vind je voorwerpen die jouw of de missie van die ronde helpen.

DSC01303Waar ik persoonlijk naar uit keek was het “A crossroads game” element. Aan het begin van elke beurt pakt de speler rechts van je een crossroad kaart. Hierop staat een voorwaarde. Wordt hier aan voldaan dan krijgt de groep of diegene die aan de beurt is een keuze. Vaak een voordeel met een risico of niets doen. Thematisch werkt dit goed, maar ik vond het jammer dat gemaakte keuzen niet doorwerken in het verdere spel zoals dat bij Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island het geval is. Al met al een gezellig spel dat zeker leuk is om te spelen met de juiste groep mensen in de juiste stemming.

 

Alchemie eindelijk, spelavond 13 maart

Tijdens de laatste Essen waren er verschillende hypes, maar een grote was zeker Alchemists van Czech Games Edition. De stand was de hele tijd druk bezocht en de spellen vlogen weg. Wat is er zo bijzonder aan Alchemists? Wel, je smartphone is onderdeel van het spel. Ron is de trotse eigenaar van een editie en deze avond was het eindelijk mijn beurt. Nu zou ik graag heel positief zijn omdat ik Ron mag en ook CGE vind ik een prima uitgever. Ook vanwege de poging om een smartphone bij een spel te betrekken, waar het daadwerkelijk iets doet wat anders prima zonder telefoon kan (dobbelen ofzo), is dapper en wat mij betreft hoog tijd. Maar toch is dit hem niet voor mij. Sorry!

DSC01281Alchemists oogt op het eerste gezicht mooi. Het grote scherm is fraai geïllustreerd en indrukwekkend. Dit tot het moment dat je er overheen probeert te reiken of tot het scherm van de tegenstander je het zicht op een deel van het bord ontneemt. Dan is het vooral groot. Thematisch werkt het leuk. Je moet raden uit welke “elementen” een set ingrediënten bestaan. Door twee ingrediënten te mengen tot een drankje krijg je informatie. Via je telefoon scan je de ingrediënten en hij laat dan de uitslag zien. Weet je genoeg dan kun je iets over een ingrediënt opschrijven in het gezamenlijke boek waardoor je punten verdient.

Na dit elegante spelidee heeft de auteur er helaas ook nog geld aan toegevoegd. Geld moet je verdienen en kun je uitgeven aan voorwerpen die weer speciale eigenschappen hebben. Nu zijn deductie spellen niet de makkelijkste soort spellen en naar mijn mening leiden extra mechanieken alleen maar af en maken ze het spel significant langer. Dappere poging, maar niet mijn topspel van Essen 2014.

 

Machi Kanban op de markt van Istanbul, spelavond 6 maart

Jeroen is de troste eigenaar van Kanban: Automotive Revolution de zou-moeten-zijn-winnaar van de Golden Geek 2014 (lees hier waarom). Geluk kon ik hem vorige week zover krijgen het spel bij ons achter te laten. Marleen kon het me uitleggen en ik was dus niet helemaal verloren. Kanban is echter wel een spel dat je vaker moet spelen om alle kanten te kunnen overzien. Het bord oogt chaotisch en dit is zeker een indicatie voor de complexiteit.

DSC01257

Je bent één van de managers in opleiding op een autofabriek. Je doet ervaring op bij alle afdelingen van het bedrijf. Daarbij wordt je beoordeeld door Sara de CEO die door de afdelingen heen loopt om de voortgang te checken en op te ruimen. Behalve direct scoren bij de evaluaties van Sara, score je met name als je aan het einde van de week laat zien hoe goed je het hebt gedaan op de bedrijfsdoelen van die week. Om hier op te scoren moet je “plaatsen aan de tafel” verkrijgen. Hoe meer plaatsen, hoe meer je kunt scoren. Daarbij zijn er ook punten voor het ontwikkelen van de juiste auto’s met veel innovaties. Het is dan ook geen kort spel. We had twee uur voor de uitleg plus speeltijd en dit was ruim onvoldoende terwijl er vlot werd gespeeld. Speeltijd is richting de 2.5 uur. Mooi spel dat ik zeker nog een keer zou willen spelen.

Na dit geweld pakten we Istanbul dat op het NK gespeeld gaat worden. Het geluk van één van mijn tegenstanders tartte de grenzen van de kansverwachting, maar ik zag de kans schoon als eerste 5 diamantjes te pakken. Helaas was ik startspeler en konden mijn medespelers in hun laatste beurt langszij komen. Geld besloot dat ik tweede werd.

Ter afsluiting de uitbreiding van Machi Koro: de haven. Ik ben dus een enorme fan van het artwork van dit spel. Een uitbreiding met meer mooie kaartjes is dus gewoon meer mooi artwork. De nieuwe manier waarop de kaarten naar voren komen (niet alle kaarten zijn ter beschikking, maar tien willekeurige soorten liggen open) maakt het spel iets anders. Niet zoveel dat je ineens heel anders speelt, maar wel dat de keuze met de extra kaartjes niet uit de hand loopt. Ook kun je niet een standaard strategie volgen. Met drie nieuwe rode kaartjes en twee paarse is het pest-gehalte ook vergroot (leuk voor de Cafe-lovers, niet zo voor de haters). Prima uitbreiding van een zeer toegankelijk spel.

Er werd natuurlijk veel meer gespeeld en wel Ghost StoriesKing’s PouchDeusVérone en het andere NK spel Five Tribes.

DSC01260

 

 

Berichtnavigatie