Spelpaleis Amersfoort

kom spelen

Archief voor de maand “december, 2018”

Hoogtepunten 2018… van Gerry

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Gerry zijn het:

Als ik kijk naar mijn speloverzicht van de spellen die ik in 2018 gespeeld heb zie ik heel veel spellen die slechts één keer op tafel kwamen en een paar spellen die ik dit jaar meerdere keren gespeeld heb. Gloomhaven staat met stip op nummer één, door de campaign setting en de vaste groep waarmee ik dit regelmatig speel. Voor mij dan ook het spel van 2018, ook al begon ik in 2017 met het spelen van dit spel.
Een ander spel dat ik meerdere keren gespeeld heb is de Kickstarter Darklight: Memento Mori, wat eveneens een story-based campaign setting heeft. Pluspunten ten opzichte van Gloomhaven zijn de random dungeons (welke kant moet je op voor de eindbaas?) en de uitgebreide speelfase (de reis naar en verblijf in een stad of dorp) tussen twee dungeons. Nadelen zijn het (in mijn ogen) beperkt aantal monstertypen en het wat random aanvoelen van het combat mechanisme.

Een andere Kickstarter die me positief verraste is Western Legends, een sandbox game waar je als een legendarisch karakter zoals Billy the Kid, Doc Holiday of Anne Oakley punten kunt verzamelen door verschillende acties op het bord uit te voeren, variërend van een spelletje poker, goud delven tot het drijven van vee of het arresteren van bandieten.
Verder viel mij vooral Sid Meier’s Civilization: A New Dawn op, wat (in tegenstelling tot eerdere Civilization uitvoeringen) speelbaar is in een avondje. Voor Twilight Imperium (4th edition) heb je wel wat langer nodig, al is ook deze versie gestroomlijnder dan zijn voorgangers. Maar ondanks de speelduur is dit ook een spel dat de moeite waard is om een keer gespeeld te hebben. Helaas zal het juist door die speelduur niet vaak meer op tafel komen.

Verder heb ik me prima vermaakt met de wat lichtere spellen zoals Dice Forge, waar je je dobbelstenen kunt manipuleren door het inzetten van resources om nog meer resources te verzamelen en zo meer/betere kaarten te kunnen kopen om meer punten te scoren, en Tiny Epic Zombies, een coöperatief (of competitief) spel waar je een winkelcentrum moet behoeden voor een invasie van zombies, door het behalen van een drietal objectives dat binnen een uurtje te doen is (mits je niet overlopen wordt door de zombies).
Op de tweede plaats qua aantal keer gespeeld dit jaar staat Charterstone, maar ondanks de vele keer spelen komt deze niet in mijn lijst van favoriete spellen van 2018. De eerste paar keer waren best leuk, maar na een tijdje wordt het minder. Maar gelukkig begint het einde te naderen en is ons dorp bijna af.

Hoogtepunten 2018… van Jeroen

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Jeroen zijn het:

Als ik kijk welke spellen ik in 2018 gespeeld heb moet ik concluderen dat er niet echt een ‘winnaar’ naar voren komt. Ik heb vooral veel verschillende spellen gespeeld. (Daarom volgend jaar maar weer een 10×10 challenge). Maar als ik terugkijk zijn er wel wat spellen die wat mij betreft uitsteken boven de rest, ik weet niet welke van deze ook daadwerkelijk in 2018 zijn uitgegeven, maar dat boeit me persoonlijk dan ook niet zo veel.
Als eerste Altiplano, mede dankzij het SKA heb ik deze dit jaar een aantal keer gespeeld, en ik houd van het mechanisme waarbij je de inhoud van je ‘bag’ moet managen.
Ik was denk ik redelijk laat met het ontdekken van Concordia, maar nu ik tijdens Essen Concordia Venus heb gekocht heb ik hier in 2018 al behoorlijk van kunnen genieten, en ik hoop dat ook in 2019 te kunnen doen. wat Concordia wat mij betreft zo leuk maakt is het gegeven dat je tijdens het spel vaak niet goed weet wie er nou eigenlijk de meeste punten gaat scoren. Hierdoor blijft het voor alle spelers leuk tot het einde, ook al blijk je uiteindelijk de minste punten te hebben. Inmiddels ook al een keer gespeeld met de teamtegels, hierdoor krijgt het spel toch weer een andere dimensie, leuk om 2019 nog een aantal keer te doen.
En als derde Century: Spice Road, volgens mij niet uit 2018, maar voor mij persoonlijk toch wel behorend in dit jaar. Tijdens de vakantie in een heel gaaf gamecafe in Kopenhagen dit spel gespeeld met Niels en Astrid. Naar aanleiding daarvan gekocht, en inmiddels het spel dat ik het mest gespeeld heb in 2018!
Nu staat 2019 voor de deur, en ik hoop ook komend jaar weer veel leuke spellen te doen in het Spelpaleis. Persoonlijk kijk ik er naar uit om in 2019 aan de slag te gaan met “Scythe, the rise of Fenris”, “Civilisation a new dawn” onze Chartestone campaign af te maken, en al het nieuwe moois dat 2019 ons zal bieden.

Hoogtepunten 2018… van Chris

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Chris zijn het:

2017 was voor ons thuis het jaar van Sherlock Holmes Consulting detective. Geen spel hebben we dat jaar met zoveel plezier gespeeld. Nienke en ik spelen met een vast stel. 2018 had een andere focus, namelijk die van de Legacy spellen. Specifieker Pandemic Legacy seizoen 1 en Gloomhaven. Pandemic is nu bijna klaar en hebben we geprobeerd de kalender te volgen met de speeldata. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk wel blij ben dat het einde in zicht is want afgezien van de plottwist is het toch vrij repetitief allemaal. Ik weet nog niet of we met seizoen 2 gaan starten in januari, misschien dat we eerst wel weer een jaartje focussen op de Sherlock spellen die nog ongespeeld in de kast liggen.
Gloomhaven was echt de topper van het jaar. We zijn met 6 mensen gestart en uiteindelijk gekrompen naar 4 en nu weer uitgebreid naar 6. Ongeveer 2 keer per maand spelen we een scenario met wisselende samenstellingen. Gelukkig maakt dat bij dit spel weinig uit. Er is een overkoepelend verhaal maar dat is eigenlijk niet zo boeiend (tot nu toe). De missie’s zijn afwisselend door de verschillende doelen en grote variatie aan monsters. De echte uitdaging zit vooral in de strategische samenwerking van de verschillende karakters. We zijn bijna zover dat we nieuwe figuren gaan unlocken en ik kijk daar reikhalzend naar uit! Er zit zoveel content in de doos dat ik hier nog wel een jaar mee door kan. Bovendien zijn er nog een heleboel gratis scenario’s te downloaden en heb ik de uitbreiding besteld.
Tenslotte eervolle vermelding voor (a feast for) Odin. Ongeveer eens per maand gespeeld met Nienke. Hartstikke leuk omdat we aan elkaar gewaagd zijn. In de spellen van Uwe vinden wij elkaar al jaren. Oorspronkelijk met Agricola. Recent is de uitbreiding Norwegians uitgekomen die het spel een nieuwe balans heeft gegeven met meer strategische alternatieven. Daardoor kan dit spel nog wel even mee.
Spellen uit 2018 heb ik niet zo veel kunnen doen. Van mijn Essen aankopen vind ik Between two Castles of Mad King Ludwig de meest opvallende. Met het relatief hoge speleraantal (Max 7), drafting systeem en het samenwerken met je beide buren is een originele invalshoek. Voor 2019 hoop ik weer wat oude spellen op tafel te krijgen. Met name Mega Civilization (max 18 spelers) zou wel weer eens gaaf zijn!

Hoogtepunten 2018… van Boudewijn en Caroline

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Boudewijn en Caroline zijn het:

Wij hebben even gekeken naar welke nieuwe spellen uit 2018 kwamen, en daar een paar uit gekozen.
Holding On – troubled life of Billy Kerr: innovatief en bijzonder hoe je in een relatief zwaar onderwerp meegesleurd kan worden.
Stuffed Fables/Grimm Forest: fantastische artwork!
Welcome To: leuk licht tussendoortje, potjes volgen elkaar snel op.
Men at Work: houd zenuwen in bedwang en plaats de kwalitatief goede components zonder iets om te stoten.
Dice hospital: superleuk dobbelspel.
Imaginarium, Escape Tales- the Awakening, Dicetopia, Century: Eastern Wonders en Solenia hebben we dan nog niet gespeeld, maar staat nog op de ‘te spelen’ lijst uit onze kast.

Hoogtepunten 2018… van Rob (de andere Rob)

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Rob zijn het:

Voor mij was 2018 vooral het jaar van de (her)ontdekking van een paar geweldige spellen, die met stip in mijn top terecht zijn gekomen. Terraforming Mars, Terra Mystica, Codenames, Pandemic Legacy: Season 1 (grotendeels), Mansions of Madness, Azul, Clans of Caledonia en zo kan ik nog even doorgaan. Maar als ik me moet beperken tot wat ook echt uit 2018 komt, worden het de volgende 2+1:
1. Railroad Ink: Ontzettend fijne roll-and-write, waarbij je toch telkens weer voor nieuwe uitdagingen staat (die je ook altijd jezelf hebt aangedaan). Met een verrassend push-your-luck element: gok ik dat dat ene stukje nog gaat komen of niet? De ingebouwde uitbreidingen geven ook allemaal weer hun eigen kleine twist aan het spel, wat het boeiend houdt.
2. The Mind: Fascinerend klein spelletje. Het is niet voor iedereen, maar met de goede groep is het een bijzondere ervaring. Wel een spel waarvan ik me sterk afvraag hoe vaak ik het over een tijdje nog speel. Maar het verdient absoluut een plaatsje in de top van 2018.
3. (Ganz schön) Clever: Eigenlijk rate ik spelletjes pas na 5 keer spelen, en eigenlijk zou ik in mijn top van het jaar geen oké-e spellen willen zetten. Maar er was niet zo heel veel anders om uit te kiezen en een top 2 is ook net niets. Aardig spelletje, misschien moet ik het nog net wat vaker spelen om het verschil in de strategieën zien. Genoeg boeiende tactische keuzes, maar uiteindelijk niets dat me echt grijpt. Waarmee dit een prima, maar net-niet geweldig spelletje is.

Hoogtepunten 2018… van Mieke

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Mieke zijn het:

Last minute binnen gekomen maar zeker weten mijn nummer 1 (hoewel het technisch gesproken pas in 2019 uit komt volgens boardgamegeek) is “Aegon’s End: Legacy”. Daarnaast leuke spellen gespeeld die dit jaar uit zijn gekomen zoals “Western Legends”, “Rice Dice” en “Dice Hospital”. Eerlijk gezegd weet ik niet welke spellen ik eerder dit jaar gespeeld heb die in 2018 uitgekomen zijn.

Als het niet alleen gaat over spellen die in 2018 zijn uitgekomen dan voeg ik: “Spirit Island” en “Legacy of Dragonholt” toe aan mijn lijst topspellen gespeeld in 2018! Vermeldenswaardig is de ABC challenge die er voor heeft gezorgd dat ik spellen heb gespeeld die onverwacht leuk waren zoals “Fallout”, “Yokohama” en “Zombicide”.

Hoogtepunten 2018… van Rob

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Rob Arntz zijn het:

Als ik me echt moet beperken tot de 2018 titels, dan is voor mij alleen Teotihuacan: City of Gods het vermelden waard. Lekker spel met mooie keuzes. Voor de rest nog weinig 2018 titels gespeeld.

Kijk ik naar de spellen die in 2018 gespeeld zijn, dan kom ik verder. Op de eerste plaats Pandemic Legacy seizoen 2. Was seizoen 1 al een enorme belevenis, seizoen 2 vond ikzelf interessanter. Op de tweede plaats staat voor mij de herinnering aan het EK-spel Clans of Caladonia, mede door de de actieve betrokkenheid van de auteur van het spel (en een spel winnen helpt ook). Op de derde plaats komt weer een Pandemie variant: Pandemic Rising Tides. Ik vind het een verfrissend leuk mechanisme in een bekend jasje. Of het helemaal 2018 of al 2017 is, weet ik niet zeker maar een eervolle vermelding gaat ook zeker uit naar aangename potjes Onitama.

Ook de overige EK-spellen (Heaven & Ale, Keyper, Pulsar 2849) waren zeer de moeite waard! Van het NK hebben we Azul overgehouden als blijvertje (de rest van de NK-spellen … hebben dit lijstje ruimschoots niet gehaald). 2018 was ook het eerste jaar van Spellen Kampioenschap Amersfoort, waardoor een van mijn favoriete spellen weer eens de kast uit mocht: Marco Polo. Ik hoop dat SKA volgend jaar terug keert.

Kortom: 2018 was een vol, leuk, succesvol spellenjaar. Op naar 2019!

Hoogtepunten 2018… van Tanja

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Tanja zijn het:

Ik heb helaas nog niet alle spellen van 2018 die ik zou willen spelen gespeeld. Van de spellen die ik wel heb gespeeld vind ik Coimbra (leuke combinatie van draften, veilen en scoren op basis van de kleur van je dobbelstenen) en Architects of the West Kingdom het leukst.
Architects is een variant op het worker placement mechanisme, je werkers komen niet vanzelf terug maar moeten eerst gevangen worden genomen. Je krijgt meer opbrengst op een plek als er meer werkers staan maar een groepje werkers wordt al snel door een medespeler gevangen. Daarnaast moet je balanceren tussen deugdelijk zijn (pluspunten maar meer moeite doen voor resources) en ondeugdelijk zijn (makkelijk resources scoren maar levert minpunten op).
Teotihuacan vond ik ook leuk maar duurt me te lang. Newton vond ik ook interessant maar voelt teveel als een solo puzzel.

Omdat Harry Potter ook kerst is, spelavond 28 december

Het huis is nog vol in kerstsfeer en dus is het extra leuk om Harry Potter Hogwarts Battle te spelen. In de boeken nam kerst een special plek in (wie kent niet de gebreide trui van Molly). Daarbij kwamen de films rond kerst uit. Op een gekke manier werd Harry Potter daardoor voor mij een kerstfilm.

HP Hogwarts Battle is een coöperatief spel waarbij je de vier bekende karakters uit het boek speelt (Neville is toegevoegd aan Harry, Ron en Hermoine). Je begint met een basis deck met 3 bijzondere kaarten en 7 standaard “1 invloed” kaarten. Invloed gebruik je om in je beurt kaarten uit de markt te kopen en zodoende wordt je deck beter. Daarbij heeft elk character een bijzondere eigenschap waardoor bepaalde kaarten beter werken bij bepaalde karakters.

Het doel is een setje “bad guys” te verslaan waarvan er steeds 2 of 3 openliggen. Zij hebben terwijl ze in het spel zijn een negatieve eigenschap. Het spel wint als alle drie de locaties overgenomen zijn door de “dark arts”. Elke ronde draai je een of meerdere “dark arts” kaarten die allerlei vervelende dingen doen waaronder invloed uitoefenen op een locatie. Ook een held die zijn leven verliest draagt bij aan het overnemen van een locatie. Mocht je “dood” gaan speel je gewoon verder. Je was immers maar “stunned”..

Het spel speelt vlot zoals je van een deck-builder mag verwachten. Deck-builders (bv Dominion) kunnen extreem solistisch zijn maar dat wordt hier voorkomen door het coöperatieve karakter. Aan de andere kant zijn de keuzes niet heel moeilijk. Je speelt wat je hebt, je koopt wat je kunt. Het thema is daarentegen super. Neville start met Mandrake, Trevor en de Rememberall. Je kunt alle karakters uit het boek verwerven in je deck. Het artwork is uit de film wat ik persoonlijk jammer vind omdat er zoveel mooie alternatieven zijn. Prima spel voor Potter fans en als Engels geen probleem is een mooie instap deck-builder.

Hoogtepunten 2018… van Vincent

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Vincent zijn het:

Ik heb dit jaar vooral veel al wat oudere spellen spellen solo gespeeld. Bij Pandemic schuift mijn vrouw wel aan en dat blijft met de uitbreidingen Extreem Gevaar en In Het Lab en nu in december met Pandemic Legacy seizoen 1 een van mijn favorieten (niet te moeilijk, maar wel altijd spannend). Qua Euro’s heb ik vooral Agricola, Fields of Arle en Robinson Crusoe gespeeld. Robinson Crusoe is wat mij betreft de onbetwiste nummer 1 van die drie, waarschijnlijk omdat ik het altijd al een opgave vind om het gras thuis te maaien (niet meer dan een paar m2) en een boerderij onderhouden teveel van het goede is. Van de andere kant schrik ik ook al als iets wat er een beetje gevaarlijker uitziet dan een poedel naar mij blaft. Het is dus maar de vraag hoe ik het op een onbewoond eiland met al zijn gevaren zou doen….. twee gespeelde spellen uit een andere categorie zijn Eldritch Horror en Arkham Horror the cardgame. Eldritch Horror wint het wat mij betreft van die twee, maar dat komt misschien ook omdat ik nog niet zolang AH speel en aan het mechanisme moet wennen. Tot slot mag Sherlock Holmes consulting detective niet onvermeld blijven in mijn 2018 lijstje. In 2019 is de volgende serie van 10 cases aan de beurt.

Berichtnavigatie