Spelpaleis Amersfoort

kom spelen

Archief voor de maand “november, 2019”

Expedition to Newdale, 22 november 2019

Alexander Pfister is een veelzijdig spelontwerper. Hij is zowel bekend van de vlotte kaartspelletjes Port Royal en Oh My Goods!, de middel zware spellen Broom Service en Isle of Skye en het zwaardere werk met Mombasa en Great Western Trail. Bijzonder is ook dat hij in al die categorieën goede spellen aflevert. Dit jaar bracht hij twee heel verschillende spellen naar Spiel/Essen: Expedition to Newdale en Maracaibo. Maracaibo hoop ik een andere keer te spelen, deze vrijdagavond speelde ik Expedition to Newdale.

Expedition is het vervolg, in een bordspel, van het kaartspel Oh My Goods!. Net als in OMG probeer je een logistieke ketting te maken die goederen produceert en vervolgens weer gebruikt in een vervolg product (koe naar vlees, meel naar brood, dat werk). Expedition is echter meer. Er is een verhaal element wat tot nu toe leuk maar niet spannend is (Missie 1 van dit grote avontuur is…. (trom geroffel) het zorgen voor genoeg eten!). Er is ook een leuk gelukselement. Voor elk productie gebouw moeten bepaalde kleuren arbeiders aanwezig zijn om te produceren. Maar de keuze of je een gebouw laat produceren maak je voordat je precies weet welke werkers er zullen zijn. Dit geluk is goed te compenseren maar heeft wel een effect. De kern is gelukkig een tactische afweging dmv worker placement.

De duur van het spel is beperkt tot 7 ronden. In het begin start je met maar 2 werkers en vijf geld in goederen en kunnen de eerste ronden vrij vlot gaan. Het is wel zo dat elke zet telt als het spel zo compact is opgezet. Hierdoor plaatst Expedition zich iets boven Broom Service / Isle of Skye maar zeker niet in de buurt van Mombasa of Great Western Trail. Het spel speelt prettig met verschillende spelers aantallen.

 

Dune, 15 November 2019

The spice must flow!Dune of Duin is een top 10 SF boek aller tijden. Een boek dat een hele wereld schept, waarin er melange (spice) gewonnen wordt op een planeet die uit één grote woestijn bestaat. Een woestijn waar zandstormen het vlees van je botten blazen en waar woestijnwormen leven van enorme omvang. Een betoverende wereld.

Om deze wereld strijden meerdere facties om de melange, want alleen de melange maakt reizen tussen planeten mogelijk. In Dune zijn veel verschillende facties; er zijn “huizen”, de keizer, en nog veel meer. Iedereen heeft zijn eigen doelen.

Het spel over het boek heeft bijna dezelfde mythische status. Jarenlang was het originele spel uit 1979 in de top 100 van BoardGameGeek. Het spel werd echter nooit herdrukt. Het verhaal ging dat de rechten ingewikkeld lagen. Tot het nieuws verscheen dat het spel eindelijk opnieuw uitgegeven ging worden. Er ging een siddering door de spellen wereld. En jawel in 2019 kon de wereld weer Dune spelen!

Afgelopen vrijdag had ik het genoegen om aan te schuiven in de rol van het huis Harkonnen. Helaas komen de Harkonnen er in het boek slecht vanaf en in zo’n thematisch spel heeft dat natuurlijk zijn invloed. In Dune heeft elke factie bijzondere eigenschappen die een significant voordeel geven. Net als andere spellen uit die tijd (1979) zijn de eigenschappen niet gebalanceerd. Het is aan de speler om voor de balans te zorgen. Gelukkig zijn de regels van Dune opgepoetst en het geheel speelt soepel weg. Met 10 ronden duurt het spel niet te lang. Ook kun je maar beperkt je troepen bewegen en dus zijn de gevechten compact. Voor mij was het een geslaagde eerste keer, zeker omdat het thema heel sterk in het spel verweven is.

Star Wars: Outer Rim, 8 november 2019

De Essen voorraad is nog lang niet op en ook deze avond liggen er alleen maar nieuwe spellen van Spiel/Essen op tafel: Era: Medieval Age, Ragusa, Sanctum en Star Wars: Outer Rim. Ik sloot aan bij het laatste.

Star Wars: Outer Rim is de laatste telg in een lange lijst Star Wars spellen van Fantasy Flight. Eerder heb ik mij al vermaakt met X-Wing, Imperial Assault en Rebellion. Fantasy Flight doet twee dingen heel goed: de Star Wars atmosfeer en de vormgeving. In Outer Rim duik je direct vol in het Star Wars verhaal met herkenbare personen en gebeurtenissen. De vormgeving is origineel en mooi. Het bord is een halve cirkel en daarnaast heb je een persoonlijk spelers bordje die je uitbreidt met kaarten.

In de Outer Rim speel je een van de bekende karakters die met een simpel ruimtevaartuig roem probeert te winnen. Je kunt goederen smokkelen, missies uitvoeren en een premiejager worden. Met het geld dat je verdient kun je een beter schip, uitrusting voor jou en je schip en bemanningsleden kopen. Je karakter duwt je wel een richting op, maar je bent vrij te doen wat je wilt. Veel acties leveren roem op. Wie als eerste x roem heeft wint direct.

Outer Rim heb ik nu twee keer gespeeld en als je van Star Wars houdt voel je, je zeker helemaal thuis. Als Han Solo illegalen goederen smokkelen, kan. Als Boba Fett een premiejager zijn, kan. Het spel geeft je veel vrijheid, maar ook richting. Goederen ophalen en afleveren verloopt soepel. Er is ook een spelmechaniek rond je reputatie met de vier facties van de Outer Rim. Dit speelt ook soepel en domineert niet. Spel technisch zit het goed in elkaar. Zoals wel vaker bij Fantasy Flight wordt er druk met dobbelstenen gerold en willekeurige kaarten opengedraaid, dus je kunt veel pech/geluk hebben. Het enige echt negatieve puntje is dat elke beurt 3-4 onderdelen heeft zonder interactie waardoor je met vier spelers wel merkbare dode momenten hebt.

Empires of the North en Bloom Town, 1 november 2019

Eerste spellenavond na Essen bruist altijd van de nieuwe spellen. Het Spelpaleis organiseert gelukkig op de zondag van Spiel een uitpakzondag om de ergste druk van de ketel te halen. Niet te min is het altijd de vraag wanneer er tijd is voor jouw aanschaf.

Ik had mazzel want er was animo om Imperial Settlers: Empires of the North uit te proberen. Empires is tweede versie van Imperial Settlers uitgegeven door Portal Games. Imperial Settlers vond ik direct een grappig spel. Mooi artwork en een spelmechaniek waarbij je op zoek ging naar combo’s in een kaartendeck. Helaas zaten er ook wat rare dingen in het spel. Zo raakte je alle grondstoffen kwijt na elke ronde. Dat was jammer want ik vind het juist interessant om te bedenken of je een grondstof beter nu kunt uitgeven of juist bewaren voor iets moois in de volgende ronde. Empires of the North heeft dit soort dingen opgelost. Het blijft wel een heel solistische “tableau builder”. Het gaat er uiteindelijk om, om zo slim mogelijk de voordelen van jouw specifieke deck/clan op tafel te leggen. Het spel speelt dan ook het soepelst met twee personen en kan ook uitstekend alleen gespeeld worden.

Imperial Settlers duurt niet zo gek lang en er was dus tijd voor nog een Essen release: Bloom Town. Op Essen konden we aanschuiven bij een demo. Het spel speelt soepel weg en mijn dochter had zeker zin in meer. In Bloom Town leg je tegels met gebouwen op een 5×5 raster. Waar je het gebouw legt bepaald van welke tegel je uit de voorraad pakt. Elke gebouw scoort direct, maar een gebouwsoort kan ook tussendoor scoren. Al met al een leuk kort spel met een mix van tactiek en geluk. Helemaal aan het einde ook nog Flick of Faith gespeeld. Een grappig behendigheidsspel waar je als goden druk in de weer gaat met het flikken van houten schijfjes.

Spiel/Essen 2019 en EK bordspellen; oktober 2019

Het is al even geleden. Tijd. Keuzes. Niets nieuws. Maar de blog is terug want het hoogtepunt in de bordspellenwereld, Spiel/Essen, geeft veel energie. Want wat een evenement. Meer dan 200 duizend mensen over de vloer op een weer grotere beurs. Weer meer nieuwe titels dan iemand maar kan zien, spelen of kopen. Spelpaleis Amersfoort was ruim vertegenwoordigd en iedereen ging met veel moois naar huis. Voor Marleen en mij een extreem kort bezoek van … 1 dag. Met 1 dag weet je dat je niet alles kunt zien maar gelukkig was er op vrijdag veel ruimte om aan te schuiven.

Spiel/Essen was dit jaar stukken beter georganiseerd. Uitgang Oost was open en Hal 7/8 werden gebruikt voor het controleren van de kaarten, koffie en wachten. Ook leuk voor de (kleinere) stands in Hal 6 die normaal minder mensen langs zien komen. Wat wel fout ging was de garderobe aan het einde van de dag. Had niet verwacht een half uur in de rij te staan om mijn jas terug te krijgen.

Zelf veel gespeeld. Traditioneel horen daar ook dingen bij waar ik normaal aan voorbij loop maar soms wil je even zitten (octopus vinger spel met bekertje bv). Bloom Town viel in de smaak en ook Moon Base was in het echt net zo mooi en innovatief als op de foto’s. Deep Blue daarentegen was niet alleen push-your-luck maar had ook een vreemd element waar iemand gratis kan meeliften en wat naar mijn mening hopeloos uit de hand loopt.

Op Zaterdag was het Europese Kampioenschap bordspellen. Als derde team uit het NK mochten we Nederland vertegenwoordigen met een team van vier. Vier mooie spellen stonden op het programma: Coimbra, Gugong, Solenia en Newton. Het toernooi vindt plaats in de kelder van de Messe en is dus niet onderdeel van Spiel en toch wel een beetje. Ergens vind ik dit altijd jammer want ik denk dat een serieuze competitie een bepaalde meerwaarde projecteert op spellen als geheel.

Het Spelpaleis deed het geweldig goed met 6 eerste plaatsen en een reeks 2/3/4 plekken. In totaal haalden we een mooie 50 punten binnen wat ons een 12de plek van de 38 bezorgden. Een mooie verbetering van de 24st plek van vorig jaar. Super trots. Marleen werd gedeeld beste vrouwelijke deelnemer en als team waren we tweede bij Gugong van Brewmaster.

Berichtnavigatie