Spelpaleis Amersfoort

kom spelen

Archief voor de categorie “Recensie”

Hoogtepunten van 2018 … Peter

2018 was een heel bijzonder jaar voor het Spelpaleis en voor mij. Als Spelpaleis sloten we in november ons 7de jaar af. Behalve voor Spiel en enkele vakantie vrijdagen hadden we elke week 12-20 mensen over de vloer om een spel te spelen. Veel nieuwe gezichten waarvan een aantal zijn blijven terugkomen. Daarnaast hebben we een winter (technisch 2017 – 6de kerstdagspellendag) en zomer editie van de Spelpaleisspeldag (16 juni) gehouden. Op Spiel waren we met een grote groep en ook hadden we weer de Spiel-uitpak-zondag.

Op het NK waren we met twee teams om Azul, Berenpark, Montana en Rhodes te spelen. Team 1 werd vierde en mocht door naar het EK. En zo werd een van mijn lang gekoesterde wensen werkelijkheid: spelen op het EK. Vier echte toernooispellen (Clans of Caledonia, Heaven & Ale, Keyper en Pulsar 2849). Super om je zo in een spel te mogen verdiepen en dat met zulke sterke spelers te mogen spelen. Heel tevreden met het resultaat maar ook heel duidelijk dat een beter resultaat een ander niveau vraagt.

Als kers op de taart het eerste Spellenkampioenschap Amersfoort (SKA). Samen met de beste spellenwinkel van Nederland, de Spellenpoort, georganiseerd. Twaalf spelers streden in Scythe, The Voyages of Marco Polo en Altiplano om de eer. Rob en Jeroen eindigenden met evenveel punten. Rob won de tie-breaker. Heel spannend om te doen en veel geleerd (extra respect voor Roll the Dice die schijnbaar moeiteloos elk jaar het NK uit hun mouw schudden). Het enige nadeel van het organiseren van een toernooi is dat je zelf niet mee mag doen. In 2019 weer? Wie weet.

Persoonlijk heb ik erg genoten dit jaar. 262 spellen gespeeld, waarvan heel veel potjes van de NK, EK en SKA spellen. Het beste spel voor mij was de kennismaking met Food Chain Magnate. Eens hoop ik dit spel foutloos te spelen. Of dit winst is of niet maakt mij eigenlijk niet uit. Wat is dit spel vreselijk straf maar ook vreselijk leuk en elegant.

Van de langere spellen was 2018 het jaar voor Altiplano, Agra en Terraforming Mars (nu ook met Coloniën uitbreiding). Van de kortere spellen heb ik erg genoten van Fuji, Azul en Ganz schön clever. Eigenlijk ook van Berenpark ware het niet dat het op het NK zo slecht ging, dat ik er nog niet overheen ben. Het mooie van een spellenclub is dat je ook spellen speelt die je niet uitzoekt. Zo mocht ik genieten van The MindSpirit IslandWestern Legends en natuurlijk Pandemic Legacy: Season 2.

Iedereen bedankt voor 2018. Op naar 2019! Een nieuw speljaar licht aan mijn voeten. Gelukkig 2019!

Advertenties

Hoogtepunten 2018… van Gerry

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Gerry zijn het:

Als ik kijk naar mijn speloverzicht van de spellen die ik in 2018 gespeeld heb zie ik heel veel spellen die slechts één keer op tafel kwamen en een paar spellen die ik dit jaar meerdere keren gespeeld heb. Gloomhaven staat met stip op nummer één, door de campaign setting en de vaste groep waarmee ik dit regelmatig speel. Voor mij dan ook het spel van 2018, ook al begon ik in 2017 met het spelen van dit spel.
Een ander spel dat ik meerdere keren gespeeld heb is de Kickstarter Darklight: Memento Mori, wat eveneens een story-based campaign setting heeft. Pluspunten ten opzichte van Gloomhaven zijn de random dungeons (welke kant moet je op voor de eindbaas?) en de uitgebreide speelfase (de reis naar en verblijf in een stad of dorp) tussen twee dungeons. Nadelen zijn het (in mijn ogen) beperkt aantal monstertypen en het wat random aanvoelen van het combat mechanisme.

Een andere Kickstarter die me positief verraste is Western Legends, een sandbox game waar je als een legendarisch karakter zoals Billy the Kid, Doc Holiday of Anne Oakley punten kunt verzamelen door verschillende acties op het bord uit te voeren, variërend van een spelletje poker, goud delven tot het drijven van vee of het arresteren van bandieten.
Verder viel mij vooral Sid Meier’s Civilization: A New Dawn op, wat (in tegenstelling tot eerdere Civilization uitvoeringen) speelbaar is in een avondje. Voor Twilight Imperium (4th edition) heb je wel wat langer nodig, al is ook deze versie gestroomlijnder dan zijn voorgangers. Maar ondanks de speelduur is dit ook een spel dat de moeite waard is om een keer gespeeld te hebben. Helaas zal het juist door die speelduur niet vaak meer op tafel komen.

Verder heb ik me prima vermaakt met de wat lichtere spellen zoals Dice Forge, waar je je dobbelstenen kunt manipuleren door het inzetten van resources om nog meer resources te verzamelen en zo meer/betere kaarten te kunnen kopen om meer punten te scoren, en Tiny Epic Zombies, een coöperatief (of competitief) spel waar je een winkelcentrum moet behoeden voor een invasie van zombies, door het behalen van een drietal objectives dat binnen een uurtje te doen is (mits je niet overlopen wordt door de zombies).
Op de tweede plaats qua aantal keer gespeeld dit jaar staat Charterstone, maar ondanks de vele keer spelen komt deze niet in mijn lijst van favoriete spellen van 2018. De eerste paar keer waren best leuk, maar na een tijdje wordt het minder. Maar gelukkig begint het einde te naderen en is ons dorp bijna af.

Hoogtepunten 2018… van Boudewijn en Caroline

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Boudewijn en Caroline zijn het:

Wij hebben even gekeken naar welke nieuwe spellen uit 2018 kwamen, en daar een paar uit gekozen.
Holding On – troubled life of Billy Kerr: innovatief en bijzonder hoe je in een relatief zwaar onderwerp meegesleurd kan worden.
Stuffed Fables/Grimm Forest: fantastische artwork!
Welcome To: leuk licht tussendoortje, potjes volgen elkaar snel op.
Men at Work: houd zenuwen in bedwang en plaats de kwalitatief goede components zonder iets om te stoten.
Dice hospital: superleuk dobbelspel.
Imaginarium, Escape Tales- the Awakening, Dicetopia, Century: Eastern Wonders en Solenia hebben we dan nog niet gespeeld, maar staat nog op de ‘te spelen’ lijst uit onze kast.

Hoogtepunten 2018… van Rob (de andere Rob)

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Rob zijn het:

Voor mij was 2018 vooral het jaar van de (her)ontdekking van een paar geweldige spellen, die met stip in mijn top terecht zijn gekomen. Terraforming Mars, Terra Mystica, Codenames, Pandemic Legacy: Season 1 (grotendeels), Mansions of Madness, Azul, Clans of Caledonia en zo kan ik nog even doorgaan. Maar als ik me moet beperken tot wat ook echt uit 2018 komt, worden het de volgende 2+1:
1. Railroad Ink: Ontzettend fijne roll-and-write, waarbij je toch telkens weer voor nieuwe uitdagingen staat (die je ook altijd jezelf hebt aangedaan). Met een verrassend push-your-luck element: gok ik dat dat ene stukje nog gaat komen of niet? De ingebouwde uitbreidingen geven ook allemaal weer hun eigen kleine twist aan het spel, wat het boeiend houdt.
2. The Mind: Fascinerend klein spelletje. Het is niet voor iedereen, maar met de goede groep is het een bijzondere ervaring. Wel een spel waarvan ik me sterk afvraag hoe vaak ik het over een tijdje nog speel. Maar het verdient absoluut een plaatsje in de top van 2018.
3. (Ganz schön) Clever: Eigenlijk rate ik spelletjes pas na 5 keer spelen, en eigenlijk zou ik in mijn top van het jaar geen oké-e spellen willen zetten. Maar er was niet zo heel veel anders om uit te kiezen en een top 2 is ook net niets. Aardig spelletje, misschien moet ik het nog net wat vaker spelen om het verschil in de strategieën zien. Genoeg boeiende tactische keuzes, maar uiteindelijk niets dat me echt grijpt. Waarmee dit een prima, maar net-niet geweldig spelletje is.

Hoogtepunten 2018… van Mieke

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Mieke zijn het:

Last minute binnen gekomen maar zeker weten mijn nummer 1 (hoewel het technisch gesproken pas in 2019 uit komt volgens boardgamegeek) is “Aegon’s End: Legacy”. Daarnaast leuke spellen gespeeld die dit jaar uit zijn gekomen zoals “Western Legends”, “Rice Dice” en “Dice Hospital”. Eerlijk gezegd weet ik niet welke spellen ik eerder dit jaar gespeeld heb die in 2018 uitgekomen zijn.

Als het niet alleen gaat over spellen die in 2018 zijn uitgekomen dan voeg ik: “Spirit Island” en “Legacy of Dragonholt” toe aan mijn lijst topspellen gespeeld in 2018! Vermeldenswaardig is de ABC challenge die er voor heeft gezorgd dat ik spellen heb gespeeld die onverwacht leuk waren zoals “Fallout”, “Yokohama” en “Zombicide”.

Hoogtepunten 2018… van Rob

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Rob Arntz zijn het:

Als ik me echt moet beperken tot de 2018 titels, dan is voor mij alleen Teotihuacan: City of Gods het vermelden waard. Lekker spel met mooie keuzes. Voor de rest nog weinig 2018 titels gespeeld.

Kijk ik naar de spellen die in 2018 gespeeld zijn, dan kom ik verder. Op de eerste plaats Pandemic Legacy seizoen 2. Was seizoen 1 al een enorme belevenis, seizoen 2 vond ikzelf interessanter. Op de tweede plaats staat voor mij de herinnering aan het EK-spel Clans of Caladonia, mede door de de actieve betrokkenheid van de auteur van het spel (en een spel winnen helpt ook). Op de derde plaats komt weer een Pandemie variant: Pandemic Rising Tides. Ik vind het een verfrissend leuk mechanisme in een bekend jasje. Of het helemaal 2018 of al 2017 is, weet ik niet zeker maar een eervolle vermelding gaat ook zeker uit naar aangename potjes Onitama.

Ook de overige EK-spellen (Heaven & Ale, Keyper, Pulsar 2849) waren zeer de moeite waard! Van het NK hebben we Azul overgehouden als blijvertje (de rest van de NK-spellen … hebben dit lijstje ruimschoots niet gehaald). 2018 was ook het eerste jaar van Spellen Kampioenschap Amersfoort, waardoor een van mijn favoriete spellen weer eens de kast uit mocht: Marco Polo. Ik hoop dat SKA volgend jaar terug keert.

Kortom: 2018 was een vol, leuk, succesvol spellenjaar. Op naar 2019!

Hoogtepunten 2018… van Tanja

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Tanja zijn het:

Ik heb helaas nog niet alle spellen van 2018 die ik zou willen spelen gespeeld. Van de spellen die ik wel heb gespeeld vind ik Coimbra (leuke combinatie van draften, veilen en scoren op basis van de kleur van je dobbelstenen) en Architects of the West Kingdom het leukst.
Architects is een variant op het worker placement mechanisme, je werkers komen niet vanzelf terug maar moeten eerst gevangen worden genomen. Je krijgt meer opbrengst op een plek als er meer werkers staan maar een groepje werkers wordt al snel door een medespeler gevangen. Daarnaast moet je balanceren tussen deugdelijk zijn (pluspunten maar meer moeite doen voor resources) en ondeugdelijk zijn (makkelijk resources scoren maar levert minpunten op).
Teotihuacan vond ik ook leuk maar duurt me te lang. Newton vond ik ook interessant maar voelt teveel als een solo puzzel.

Hoogtepunten 2018… van Vincent

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Vincent zijn het:

Ik heb dit jaar vooral veel al wat oudere spellen spellen solo gespeeld. Bij Pandemic schuift mijn vrouw wel aan en dat blijft met de uitbreidingen Extreem Gevaar en In Het Lab en nu in december met Pandemic Legacy seizoen 1 een van mijn favorieten (niet te moeilijk, maar wel altijd spannend). Qua Euro’s heb ik vooral Agricola, Fields of Arle en Robinson Crusoe gespeeld. Robinson Crusoe is wat mij betreft de onbetwiste nummer 1 van die drie, waarschijnlijk omdat ik het altijd al een opgave vind om het gras thuis te maaien (niet meer dan een paar m2) en een boerderij onderhouden teveel van het goede is. Van de andere kant schrik ik ook al als iets wat er een beetje gevaarlijker uitziet dan een poedel naar mij blaft. Het is dus maar de vraag hoe ik het op een onbewoond eiland met al zijn gevaren zou doen….. twee gespeelde spellen uit een andere categorie zijn Eldritch Horror en Arkham Horror the cardgame. Eldritch Horror wint het wat mij betreft van die twee, maar dat komt misschien ook omdat ik nog niet zolang AH speel en aan het mechanisme moet wennen. Tot slot mag Sherlock Holmes consulting detective niet onvermeld blijven in mijn 2018 lijstje. In 2019 is de volgende serie van 10 cases aan de beurt.

Hoogtepunten 2018… van Michiel

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Michiel zijn het:

Overall een matig spellenjaar. Niets dat mijn all time top 20 gaat halen voorlopig. Wel een aantal prima degelijke spellen die in de buurt van een 8 komen:

Coimbra (5 plays): resource management, dice draften, bieden, waarde van kaarten inschatten. Mooi lekker interactief dice mechanisme;

Carpe Diem (7 plays): voor een Feld vrij licht en rechtlijnig, maar wel een fijn puzzelspel, dat niet zwaar aanvoelt, maar je moet ‘m zeker niet onderschatten. Iedere beslissinkje telt. Je kunt het met allerlei spelers op tafel brengen.

Teotihuacan (1 play): mooi dice mechanisme, rondelspel. Heel geconcentreerd spelen. Speelduur zou iets korter moeten zijn.

The Estates (4 plays): Simpele regels, maar mind you, een zeer gemeen en listig veilingspel. Gesloten economie, inschatten wat de actieve speler wil en daarnaar handelen.

Newton (5 plays): aardig kaarten mechanisme waarmee je eerder gespeelde kaarten latere kaarten voor dezelfde actie versterken. Het lijkt vrij eenvoudig kaartje spelen, dingetje doen. Maar je acties moeten perfect op elkaar aansluiten om het optimaal te doen. Het spel biedt veel variatie in set-up en in kaarten. Het is een uitdagende puzzel om het allemaal goed proberen te doen. Is zwaarder spel dan het lijkt. Het minpunt is het gebrek aan interactie. Ik denk dat de ontwerper het niet nog ingewikkelder wilde maken, dan zou het onspeelbaar worden.

Hoogtepunten 2018… van Ron

Een kort rondje langs de spelers van het spelpaleis om hun hoogtepunten van 2018 te vernemen. Voor Ron zijn het:

Rising Sun: mooie opvolger van Blood Rage. En een van de laatste Kickstarters uit mijn KS-verslaving.
Civ: A New Dawn: een Civ spel dat je in een avondje wegspeelt en toch het gevoel van het computerspel pakt.
Fallout: ondanks wat minpuntjes (oh, is het afgelopen?), toch best een aardige benadering van het bronmateriaal
Everdell: mooie vormgegeving, redelijke diepte voor een gateway spel, absoluut een winnaar voor mij.

Berichtnavigatie