Spelpaleis Amersfoort

kom spelen

Archief voor de categorie “Spelpaleis Amersfoort”

Expedition to Newdale, 22 november 2019

Alexander Pfister is een veelzijdig spelontwerper. Hij is zowel bekend van de vlotte kaartspelletjes Port Royal en Oh My Goods!, de middel zware spellen Broom Service en Isle of Skye en het zwaardere werk met Mombasa en Great Western Trail. Bijzonder is ook dat hij in al die categorieën goede spellen aflevert. Dit jaar bracht hij twee heel verschillende spellen naar Spiel/Essen: Expedition to Newdale en Maracaibo. Maracaibo hoop ik een andere keer te spelen, deze vrijdagavond speelde ik Expedition to Newdale.

Expedition is het vervolg, in een bordspel, van het kaartspel Oh My Goods!. Net als in OMG probeer je een logistieke ketting te maken die goederen produceert en vervolgens weer gebruikt in een vervolg product (koe naar vlees, meel naar brood, dat werk). Expedition is echter meer. Er is een verhaal element wat tot nu toe leuk maar niet spannend is (Missie 1 van dit grote avontuur is…. (trom geroffel) het zorgen voor genoeg eten!). Er is ook een leuk gelukselement. Voor elk productie gebouw moeten bepaalde kleuren arbeiders aanwezig zijn om te produceren. Maar de keuze of je een gebouw laat produceren maak je voordat je precies weet welke werkers er zullen zijn. Dit geluk is goed te compenseren maar heeft wel een effect. De kern is gelukkig een tactische afweging dmv worker placement.

De duur van het spel is beperkt tot 7 ronden. In het begin start je met maar 2 werkers en vijf geld in goederen en kunnen de eerste ronden vrij vlot gaan. Het is wel zo dat elke zet telt als het spel zo compact is opgezet. Hierdoor plaatst Expedition zich iets boven Broom Service / Isle of Skye maar zeker niet in de buurt van Mombasa of Great Western Trail. Het spel speelt prettig met verschillende spelers aantallen.

 

Empires of the North en Bloom Town, 1 november 2019

Eerste spellenavond na Essen bruist altijd van de nieuwe spellen. Het Spelpaleis organiseert gelukkig op de zondag van Spiel een uitpakzondag om de ergste druk van de ketel te halen. Niet te min is het altijd de vraag wanneer er tijd is voor jouw aanschaf.

Ik had mazzel want er was animo om Imperial Settlers: Empires of the North uit te proberen. Empires is tweede versie van Imperial Settlers uitgegeven door Portal Games. Imperial Settlers vond ik direct een grappig spel. Mooi artwork en een spelmechaniek waarbij je op zoek ging naar combo’s in een kaartendeck. Helaas zaten er ook wat rare dingen in het spel. Zo raakte je alle grondstoffen kwijt na elke ronde. Dat was jammer want ik vind het juist interessant om te bedenken of je een grondstof beter nu kunt uitgeven of juist bewaren voor iets moois in de volgende ronde. Empires of the North heeft dit soort dingen opgelost. Het blijft wel een heel solistische “tableau builder”. Het gaat er uiteindelijk om, om zo slim mogelijk de voordelen van jouw specifieke deck/clan op tafel te leggen. Het spel speelt dan ook het soepelst met twee personen en kan ook uitstekend alleen gespeeld worden.

Imperial Settlers duurt niet zo gek lang en er was dus tijd voor nog een Essen release: Bloom Town. Op Essen konden we aanschuiven bij een demo. Het spel speelt soepel weg en mijn dochter had zeker zin in meer. In Bloom Town leg je tegels met gebouwen op een 5×5 raster. Waar je het gebouw legt bepaald van welke tegel je uit de voorraad pakt. Elke gebouw scoort direct, maar een gebouwsoort kan ook tussendoor scoren. Al met al een leuk kort spel met een mix van tactiek en geluk. Helemaal aan het einde ook nog Flick of Faith gespeeld. Een grappig behendigheidsspel waar je als goden druk in de weer gaat met het flikken van houten schijfjes.

NK Bordspellen 2018 – foto verslag en uitslag

Vandaag 27 mei is er weer de jaarlijkse strijd om de titel Nederlands Kampioen bordspellen en voor de eerste 4 een plaats op het EK in Essen. Het toernooi wordt weer georganiseerd door de fantastische bordspelvereniging Roll the Dice. We spelen dit jaar in niet in Amersfoort maar in Alphen aan den Rijn, in Wijkcentrum Kerk en Zanen. Dus niet relaxed met de fiets maar een auto plan en routebeschrijving. 21 Teams spelen een bijzondere mix van spellen: Berenpark van 999 Games, Montana van White Goblin Games, Rhodes van The Game Master en Azul van Engima.

Vierde voor team 1!

En zevende voor team twee!

Einduitslag

 

Scores:

 

Oud en nieuw(e) spellen, spelavond 5 januari

We begonnen 2018 met zijn twaalven aan drie mooie spellen: Clans of Caledonia en Altiplano uit 2017 en Leonardo da Vinci uit 2006! Het is natuurlijk niet verbazingwekkend dat de toppers van Essen 2017 nog steeds op tafel komen. Er was weer genoeg moois vorig jaar. Ik speelde zelf voor de vijfde keer Altiplano en ik geniet nog steeds van de puzzel die elke keer weer ontstaat. Altiplano is een zogenaamde bag-building game. Hier “bouw” geen dek kaarten zoals bij bijvoorbeeld Dominion maar verzamel je fiches in een zak die je vervolgens willekeurig trekt. Omdat je de fiches blind trekt kun je tijdens het spel gewoon in dek/”bag” kijken en dat mee laten wegen in je beslissingen.

Leonardo da Vinci kwam op tafel omdat we de spellenkast weer eens doorgingen en we daar prachtige spellen vonden die al te lang niet meer op tafel waren gekomen. Leonardo is er daar zeker een van. Deze toen der tijd innovatieve worker-placer moet het natuurlijk niet van het artwork hebben. Zelf toen zag het er al niet heel mooi uit. Nu voldoet hij zeker niet aan de huidige standaard (de achtergrond van het speelbord is een krijttekening van middelbare school kwaliteit!). Maar dat doet niet af aan de diepgang. Eigenlijk een spel dat een remake verdiend.

Deze drie spellen namen het grootste deel van de avond in beslag, er was nog net tijd voor Tai Pan (aka Tichu) en Photosynthesis.

Essen en de circle-of-life

Essen (Spiel) 2017 staat voor de deur en dus een laatste moment om terug te kijken op vorig jaar. Essen is een uniek evenement. Misschien minder dan vroeger, maar nog steeds vertegenwoordigt Essen het zwaartepunt in het uitgeven van nieuwe spellen. Terecht doen Hunter & Cron een jaar review voor de aanvang van Essen.  Essen als begin en eindpunt.

Voor veel spelers heeft Essen ook een “circle of life”-effect. Met een kritisch oog wordt de kast doorgekeken. Aan het eind/begin van een nieuwe ronde is er ook een stukje zelfreflectie. Waren de spellen die ik op Essen kocht wel zo goed? Die leuke deckbuilding, dice-selecting, workerplacer, hoe vaak heb ik hem eigenlijk gespeeld? Of zit hij misschien verloren achterin de kast. Hoe goed was ik vorig jaar in het uitzoeken van de leukste spellen of werd ik genadeloos meesleept door de hype?

Eerste de experts. De Fairplaylijst eindige met deze selectie spellen:

En ze hadden een redelijk voorspellende waarde (even het zelf-voorspellende effect negerend). Alle spellen in de top 1000 en boven een 6.5. Vier spellen uit de top 100 en zeven spellen met een 7 of hoger.

Fairplay rank Naam Rank BGG Rating BGG
1 Fest fur Odin 34 7.8
1 Great Western Trail 14 8.0
1 First Class 386 6.9
2 Railroad Revolution 648 6.7
3 Terraforming Mars 6 8.1
3 Roll for the Galaxcy 49 7.7
3 Scythe 8 8.1
4 Ulm 891 6.5
5 Codenames: Pictures 168 7.3
5 Cottage Garden 656 6.7
6 Fablesaft 676 6.6
6 Kingdomino 206 7.2
6 Via Nebula 682 6.6
7 Das Oracle von Delphi 510 6.8

De enig BGG toppers uit 2017 die niet in de lijst staan zijn:

  • Star Wars: Rebellion (5) – Fantasy Flight
  • Arkham Horror: The Card Game (19) – Fantasy Flight
  • Mansions of Madness: Second Edition (20) – Fantasy Flight
  • Mechs vs. Minions (21) – online uitgave
  • Clank!: A Deck-Building Adventure (55) was op Essen te koop
  • Santorini (65) kwam pas Dec 2016 uit
  • Captain Sonar (91) was op Essen te koop

Mijn buit… Niet zo fantastische scores. Ik heb ook het aantal plays toegevoegd.

Naam Rank BGG Rating BGG Plays
Inis 152 7.3 8
Oracle of Delphi 510 6.8 4
Diamant 603 6.9 9
Cottage Garden 656 7.1 8
Fabled Fruit 676 6.6 15
Capital Lux 1446 6.2 4
Noxford 5372 5.6 3
Potions Brew 14193 5.3 1

De gaten tussen de lijst van Fairplay en de mijne zijn na Essen redelijk bijgevuld. Moet ik nu concluderen dat, net als bij aandelen kopen, je niet in je eentje de beste kunt selecteren? Kan ik niet beter na Essen de top 10 bij mijn favoriete spellenwinkel bestellen? Essen misschien gewoon niet bezoeken en wachten tot het stof daalt? Dacht het niet.

Best with less

Er zijn weinig spellen waarbij de speellengte niet toeneemt met elke extra speler. Bij sommige spelen is het minimaal, meestal is het proportioneel (van twee naar drie spelers maakt het spel de helft zo veel langer, etc.). Heel soms loopt het uit de hand. Een extra speler verdubbeld de speeltijd. De laatste tijd speelde ik twee spellen die duidelijk vier persoonsspellen lijken te zijn, maar pas echt lekker wegspelen met twee personen: Great Western Trail en Terraforming Mars.

Met name Great Western Trail was de eerste keer een echte beproeving. Met vier personen gingen we van start. Prima handleiding en het spelmechanisme is eigenlijk heel eenvoudig (doe 1-3 stappen, voer de actie uit van de locatie waar je stopt). 4 uur later waren we klaar! Op de doos staat 75-150 minuten. Zoals meestal is het volstrekt onduidelijk waar deze tijden vandaan komen. Wel weet iedereen dat je heel dapper moet zijn om 180 min op een doos te zetten (zelfs als dat de speeltijd is). Na weken tegen de doos aangekeken te hebben, het nog eens op tafel gelegd. Weer vier personen, weer een drama.

Spel bijna bij het oud papier. Op BGG stijgt hij echter gestaag en wandelt de top 20 binnen. Shut up & Sit down raad het spel aan “met heel hun hart”! Doen we iets verkeerd? Gelukkig besloten we het nog een keer een kans te geven, met twee personen. 90min later, klaar. Het voelde vloeiend. Het spel ging eigenlijk sneller naar het einde dan je verwachte en aan het einde beslis je wat je nog net wel kunt doen. Dit is het spel waar iedereen het over heeft!

Op BGG kan je tegenwoordig zien wat het beste spelers aantal is. Bij GWT staat “best with 3”. Als iedereen het spel goed kent geloof ik dat misschien nog wel. Ik zou graag willen dat speluitgevers deze informatie toevoegen. Gewoon “2-4; best met 2”. Ook zou het fijn zijn de speeltijd per speleraantal te weten. Gewoon op de doos. Waarom niet?!

Spiel des Jahres 2017 winnaar

wp-1486194219189.jpgAfgelopen vrijdag weer Fabled Fruit gespeeld. Dit jaar ook verkrijgbaar onder de titel Fabelfruit in het Nederlands van White Goblin Games. Fabled Fruit is voor mij de Spiel des Jahres winnaar (sorry Nederlandse Spellenprijs jullie Duitse broertje heeft toch wat meer status). Het spel is degelijk in elkaar gezet. Het is een kort spel, dat snel is opgezet en weinig regels heeft. 20-30 minuten per spel is heel normaal. Het spel is familievriendelijk vormgegeven. Vrolijke diertjes op de kaartjes en dito houten speelfiguurtjes. De interactie is beperkt zodat niemand zich weggepest hoeft te voelen.

Daarnaast is het van een auteur die een keer “aan de beurt is”. Friedemann Friese was natuurlijk een anti-establishment uitgever in het begin. Begon zo maar zijn eigen uitgeverij om zijn spelen uit te geven en loopt steeds rond met een groene kuif. Maar zoals zo vaak wordt anti-establishment gewoon main stream na verloop van tijd. Daarbij heeft hij meermalen bewezen geen Funkenslag / Hoogspanning één-dags-vlieg te zijn.

Maar eigenlijk verdient hij het vanwege 504. Hij zette natuurlijk de hele spellenwereld te kijk door gewoon een spel te maken waarbij je alle spelmechanisme aan elkaar kunt plakken tot een originele combinatie. Een lange neus naar al die zogenaamd originele spelontwerpers die twee ideeën jatten en er een nieuw spel van maken (“een deckbuilding race game! Fantastisch”). Zo van, nu heb ik in één keer alle spelcombinatie gemaakt die er zijn, ga nu eens echt nadenken. Het spel schijnt niet te spelen te zijn en mist natuurlijk elk thema, maar is toch geniaal.

En dan volgt hij met Fabled Fruit! Alle mechanieken om een kaart te ruilen, stelen, kopen en verhandelen komen langs. Een soort 504 voor kaartspellen. En daarbovenop een “legacy”-element. Helemaal hot. Menig spelmaker breekt zijn hoofd over hoe je een spel kunt maken waarbij je de eindstand meeneemt naar het volgende spel en Friedemann tovert op elegante wijze een oplossing te voorschijn: “je ruimt niet op”. De eindstand is de beginstand. Simpel en geniaal. De winnaar is duidelijk. Alvast gefeliciteerd.

wp-1485371048390.jpg

Soms kruip je maar wat graag onder een steen

Na drie jaar was het eindelijk mijn beurt voor Caverna. Rob had hem al vaker meegenomen, maar het was voor mij de eerste keer dat ik aanschoof. Deze Uwe wilde ik ook leren kennen. Agricola, Fields of Arle, Le Havre en Odin bevielen me allemaal. Dus dat maakte me nieuwsgierig naar Caverna.

Een deel van het bord bestaat uit massief rots, dat je kunt uithakken en kamers in kunt maken voor interessante gebouwen of gewoon voor gezinsuitbreiding. Daarnaast kun je ook kiezen om een ertsmijn of edelstenenmijn te bouwen. Daarnaast ligt het bos, waar je het land moet ontginnen om in akkers of weilanden om te zetten. Net als bij Agricola minpunten als je diersoorten niet hebt, als ook voor onbebouwde plekjes. Weer heel veel nieuwe gebouwen en dus puntencombinaties te ontdekken. Daarnaast het nieuwe concept (na ja al drie jaar oud dus, voor mij nieuw) dat dwergen een schild krijgen en op expeditie gaan. Dat sprak mij meteen aan en in het begin had ik daar alleen concurrentie van Jeroen. Rob bemoeide zich daar helemaal niet mee, schildloze dwergen. Door een gebouw kreeg hij daar juist weer punten voor. Een soort kloosterplaats. Kortom genoeg te doen om ons een hele avond van de straat te houden. En we hebben vervolgens gemerkt dat het na twaalven heel moeilijk is om door de rekentoets te komen. Waarbij we na een hertelling pas de ware winnaar te pakken hadden.

Verder kwam er op andere tafels genoeg moois, First Class, Genius en Masmorra.

wp-1485812496057.jpg

 

Puerto Rico op Mars

pic158548_mdAfgelopen vrijdag weer eens Puerto Rico gespeeld. Het onttroonde beste spel ooit staat nu op de 9de plek op de BBG lijst. De groep waar ik mee speelde had de tijd gemist dat Puerto Rico verplichte kost was, maar wilde zeker deze legende proberen. Epische verhalen deden immers de ronde. Gretige blikken op de doos werden echter snel overschaduwd door … teleurstelling. Wat een verschrikkelijk lelijk spel. Het is een wonder dat het nog op de 9de plek staat.

Puerto Rico uit 2002 laat duidelijk zien hoe enorm het design van bordspellen vooruitgegaan is. En dan heb ik het niet alleen over Scythe of Mechs vs. Minions, maar ook over “Euro”’s zoals Tzolk’in: The Mayan Calendar of Fields of Arle. Het spel zit vol dingen die nu niet meer zouden gebeuren: dezelfde houten vormpjes voor alle grondstoffen, de hele foute bruine “kolonisten” die op je plantages gaan werken, de monotoon gekleurde gebouwen en kleine letters ipv icoontjes. Ravensburger had dit zelf ook door toen ze in 2011 de jubileum editie uitgaven(Puerto Rico: Anniversary Edition). Dit artwork is ook doorgezet naar de nieuwe uitgave vanaf 2014. Deze editie is echter (nog) niet beschikbaar in het Nederlands.26997_1

Naar mijn mening maakt Ravensburger zich het hier te gemakkelijk. Een sausje van kleur verder niets. Waar ik op hoop is dat bijvoorbeeld een mooie Franse uitgever een licentie neemt en er echt een schop tegen aan geeft. Bijvoorbeeld zoals Space Cowboys een design van Martin Wallace nemen en er iets van maken wat nog nooit met een Wallace gebeurt is. “Puerto Marte” misschien?

Op adem komen met een fruitdrankje

wp-1485371048390.jpgNa een enerverende dag, heerlijk voor de wat kortere spellen gekozen. Fits kwam op tafel, waarbij ik langs de zijlijn supporterde. Daarna met zijn vijven Fabled Fruit gespeeld. Heerlijk hoe het spel elke keer weer veranderd. Het is met elk spelers aantal spannend, dus er moet scherp gespeeld worden. We hadden allemaal twee drankjes, dan neemt de spanning toe. Wie maakt als eerste zijn derde drankje, ik was het niet, kan ik wel verklappen.

Aan andere tafels zag ik Adrenaline en Scythe, heel veel Scythe voorbij komen. We gingen nog verder voor Potion Explosion. Een leuk bouwpakket vol knikkers, ook wel mixer genoemd. En toverdrankjes om te brouwen. Gewoon een aantrekkelijk spelletje, waar je hebberig van wordt om een goede knikker explosie te krijgen. Uiteindelijk gaat het natuurlijk gewoon om de punten, de drankjes die meer knikkers vereisen, leveren meer punten op. Deze spellenavond werd begeleid met een heerlijk bakexperiment van Annemiek; een twix, maar dan in een modern jasje. Heerlijk. DSC03164

Berichtnavigatie